Een paar jaar geleden kreeg ik
van Karel en Mijarca een houten blaaspijp cadeau. Deze goede vrienden
hebben een huis in de Cantal, 100 kilometer ten zuiden van mijn eigen
Franse boerderij. De naam en het gebruik van de blaaspijp waren mij
volledig onbekend. En ook de Franse buren dachten eerst dat het een
wandelstok was. De bouffadou - want zo heet die blaaspijp in het Frans - is
een typisch product van het hoogste deel van het Centraal Massief, waar de
winters lang en koud zijn. Het bleek al snel een uitstekend hulpmiddel voor
het aanblazen van de open haard, de houtkachel en de barbecue.
U kent vast het probleem van een sloom, sluimerend vuurtje in de barbecue of de open haard. Zo'n vuurtje dat maar niet wil ontbranden. Het gedoe om met een krant of een dienblad het vuurtje aan te wakkeren, zal u ook bekend voorkomen. De vonken en stukjes houtskool vliegen je om de oren. Over alle levensgevaarlijke capriolen met spiritus, gel en aanmaakblokjes zwijg ik maar.
Nee, dan de bouffadou. Met deze blaaspijp kun je heel gericht het punt opzoeken waar een beetje zuurstof wonderen kan doen. Door de vorm van de pijp houd je afstand tot het vuur en de rook en hoef je ook helemaal niet hard te blazen. Vuur maken is met de bouffadou geen typische mannenzaak meer. Nu ik niet langer bang hoef te zijn voor mijn kleren en mijn haar, heb ik mijn plaats als 'femme au foyer' weer letterlijk opgeëist.
Klik hier voor meer informatie over hoe bouffadous worden gemaakt.
Klik hier voor meer informatie over het gebruik van de bouffadou.